Sala Paolina w Castel Sant’Angelo: opis, godziny otwarcia, ceny

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o cudach Sala Paolina w rzymskim Castel Sant’Angelo, ten post jest właśnie dla Ciebie.

W poniższym artykule odtworzymy razem historię jednego z najpiękniejszych pomieszczeń Castel Sant’Angelo, przeplatając opis pomieszczeń z kilkoma spostrzeżeniami na temat dzieł sztuki, które możemy podziwiać do dziś.

Przejdziemy również do mniejszych sąsiednich pomieszczeń, które również są wspaniałe i bogate w dzieła sztuki: Pokój Perseusza oraz Pokój Kupidyna i Psyche.

Czy jesteś gotowy, aby być zdumionym? Chodź za mną!

WAŻNE! Zanim zaczniesz czytać ten artykuł, proszę Cię o zwrócenie uwagi: biorąc pod uwagę popularność tego zabytku, aby odwiedzić Sala Paolina w Castel Sant’Angelo, z pewnością napotkasz długą kolejkę do kasy biletowej. Aby wejść do tej atrakcji i ominąć kolejkę, polecamzakup biletu online. Kliknij poniżej, aby zarezerwować wejście i wejść do Castel Sant’Angelo bez straty czasu.

Pauline Hall: historia i opis

Wchodząc z Loggia di Giulio II znajdziesz się w cudownej Sala Paolina, sali przyjęć papieża Alessandro Farnese lub Pawła III, którego imię nosi do dziś.

Wcześniej gościli tu cesarze, królowie, ambasadorowie i konsulowie z całego świata. Nie tylko to, ale zespół dekoracyjny pokoju reprezentuje jeden z największych epizodów artystycznych XVI-wiecznego Rzymu!

Pawłowi III zależało na tym, aby każdy, kto wejdzie do środka, od razu miał wyobrażenie o wielkości jego pontyfikatu, o jego potędze.

Prace nad dekoracją sali zostały powierzone Perin del Vaga, który wykonał je w latach 1545-1547 z pomocą kilku znakomitych współpracowników, w tym Pellegrino Tibaldi, Luzio Luzi, Domenico Rietti i Giacomo Bertucci.

Freski, według papieża, miały przedstawiać sceny z życia jego „imienników” Aleksandra Wielkiego i św. Pawła, epizody, które byłyby związane z jego własną egzystencją, a poprzez ich przedstawienie miałyby pełnić funkcję celebracji.

Zobaczmy teraz razem , co będziemy mogli podziwiać po wejściu do tego pokoju.

Sklepienie jest bardzo bogate: w centrum znajduje się herb Pawła III, a wokół kompleks groteskowych paneli, sztukaterii, papieskich emblematów i kartuszy w języku greckim, świadczących o humanistycznej kulturze papieża.

Sześć fresków autorstwa Marco Pino przedstawia ważne epizody z życia Aleksandra Wielkiego.

Pod ramą, wzdłuż wszystkich czterech boków prostokątnego pomieszczenia, biegnie napis w języku łacińskim, świętujący odrestaurowanie starej Mole Adriana i budowę papieskiej rezydencji.

Na ścianach znajduje się udawana architektura, złożona z kolumn jońskich i nisz zawierających alegoryczne postacie cnót kardynalnych: siły, sprawiedliwości, umiarkowania i roztropności. Są one przeplatane panelami przedstawiającymi inne historie Aleksandra Wielkiego, podczas gdy na drzwiach znajdują się ilustracje sześciu historii św.

W centrum krótkich, majestatycznych ścian znajdują się freskowe portrety cesarza Hadriana i archanioła Michała chowającego miecz, hołdy dla założyciela i chrześcijańskiego obrońcy tego miejsca, odpowiednio autorstwa Girolamo Siciolante da Sermoneta i Pellegrino Tibaldi.

Podłoga, którą widzimy dzisiaj, jest nowsza. Oryginalna terakotowa posadzka została zastąpiona w latach dwudziestych XIX wieku przez Innocentego XIII, którego papieski herb nadal wyróżnia się w centrum.

Wybór malowanych scen odpowiada konkretnemu planowi komunikacyjnemu wdrożonemu przez papieża. Epizody w rzeczywistości nawiązują do cech jego rządu, który jest w ten sposób powiązany z rządem cesarza macedońskiego, podczas gdy wybór męczennika św. Pawła stawia chrześcijańską duchowość Kościoła Rzymskiego z powrotem w centrum, w czasach, gdy była ona kwestionowana przez świat protestancki.

Ogólnie uroczyste tony dekoracyjnego wyposażenia pokoju są łagodzone przez dwoje drzwi trompe-l’oeil, z których dworzanin (według niektórych architekt Antonio da Sangallo Młodszy) i kilku służących schodzi po schodach z koszem owoców.

Michała Archanioła, wyskakują dwa pawiany: według niektórych na pamiątkę hołdu złożonego papieżowi przez niektórych zagranicznych ambasadorów, według innych, aby zasugerować nazwisko autora Giacomo Bertucciego, jako podpis.

Sala Paolina Rome: sąsiednie pokoje

Z Sala Paolina, a dokładniej z długiej ściany naprzeciwko okien, prowadzą drzwi do dwóch prywatnych pokoi papieża.

Pokoje te zostały nazwane na cześć postaci przedstawionych na wspaniałych freskach zdobiących fryzy ścienne, dzieło Perin del Vaga: są to Pokój Perseusza oraz Pokój Kupidyna i Psyche.

Pokój Perseusza

Pokój Perseusza był gabinetem papieża Pawła III. Sufit i górna część ścian zostały udekorowane przez Perin del Vaga i jego duży i prestiżowy zespół.

Sufit jest kasetonowy, z groteskowymi motywami i symbolami heraldycznymi; w centrum wyróżnia się reliefowa postać Świętego Michała Archanioła.

Na fryzie głównym bohaterem jest Perseusz. Składający się z sześciu dużych paneli fresk przedstawia wiele wyczynów greckiego bohatera z „Metamorfoz” Owidiusza.

Sceny są osadzone w udawanej architekturze ram i wsporników, z festonami owoców, masek i kwiatów.

Na przemian z panelami przedstawiającymi Perseusza znajdują się monumentalne panny z jednorożcami, emblematy rodziny Farnese.

Cykl mitologiczny należy „czytać” od lewej strony wejścia, gdzie znajduje się „Pożegnanie bohatera z matką Danae” i „Perseusz przyjmujący dary Merkurego i Minerwy”, a następnie postępując zgodnie z ruchem wskazówek zegara do ostatnich epizodów na drzwiach Sala Paolina: „Powrót Perseusza”, „Pochodzenie korala” i „Uczta weselna Perseusza i Andromedy”.

Nawet za wyborem tych gestów papież ujawnia ważną strategię komunikacyjną.

Mityczny bohater, który pokonuje Meduzę, jest w rzeczywistości nosicielem przesłania: intelekt ma zwyciężyć nad mrocznymi irracjonalnymi siłami. Paweł III widzi w tym wyraźną metaforę walki między Kościołem rzymskim a reformacją luterańską, którą podjął wraz z Soborem Trydenckim.

Dziś w sali możemy również podziwiać część bogatej kolekcji dzieł w Castel Sant’Angelo, w tym „Błogosławiącego Chrystusa” i „Świętego Onofrio” Carlo Crivellego, „Świętego Jerome” Lorenzo Lotto i „Lament nad martwym Chrystusem” nieznanego autora.

Pokój komunikuje się z leżącą u jego podstaw Łaźnią Klemensa VII i sąsiednią sypialnią papieża, Pokojem Kupidyna i Psyche, które odwiedzimy w następnej sekcji.

Pokój Kupidyna i Psyche

Oto jesteśmy w sypialni Paolo III Farnese. Bardziej intymny pokój niż poprzednie, ale nie mniej cenny.

Tutaj również dekoracja sufitu i ścian została powierzona Perin del Vaga. Kasetonowy sufit, z groteskami na złotym tle i liliami na przemian z tabliczkami z imieniem papieża, ma w centrum, w reliefie, wielki herb Farnese.

Na fryzie, obramowanym fałszywymi wspornikami i zasłonami, znajduje się dziewięć paneli przedstawiających dziewięć epizodów z bajki o Kupidynie i Psyche, opowiedzianych w „Złotym ośle” Apulejusza, do których dodano dziesiątą scenę, namalowaną nad oknem.

Panele przeplatają się z dużymi skrzydlatymi zwycięstwami i panelami z groteskami na złoconym tle.

Skandaliczną obecność tak zmysłowej historii należy wyjaśnić , czytając ją oczami papieża, który dzięki swojej czysto neoplatońskiej kulturze nadał jej silnie alegoryczne odczytanie w chrześcijańskim kluczu.

Wiele z poszczególnych epizodów ukazuje Psyche – lub duszę – na trudnej i zdradzieckiej drodze do wiecznego zbawienia.

Niemniej jednak zmysłowość opowieści pozostaje wybuchowa w scenach takich jak„Psyche odkrywa miłość i miłość ucieka„, najsłynniejsza z całego cyklu.

Oprócz wspaniałych fresków, w pomieszczeniu znajdują się obecnie ważne dzieła, takie jak „Chrystus niosący krzyż” Parisa Bordona i „Kąpiel” Giovanniego Luteriego, znanego jako Dosso Dossi.

Sala Paolina w Castel Sant’Angelo: jak ją odwiedzić

Aby odwiedzić Sala Paolina, wystarczy kupić bilet wstępu do Muzeum Narodowego Castel Sant’Angelo.

Sam bilet wstępu gwarantuje dostęp do tego obszaru, który, z wyjątkiem określonych prac konserwacyjnych, jest zwykle otwarty dla zwiedzających.

Aby dostać się do pomieszczenia, należy wspiąć się po helikoidalnej rampie prowadzącej z zewnętrznego dziedzińca do Sali Urn, a następnie przejść przez przecinającą jąrampę . Po dotarciu do Dziedzińca Anioła należy go przekroczyć, wspiąć się na Loggię Juliusza II i pokonać kilka kolejnych kroków.

Godziny zwiedzania są oczywiście powiązane z godzinami otwarcia Muzeum Narodowego Castel Sant’Angelo, tj. od wtorku do niedzieli, od 9.00 do 19.30, z ostatnim wejściem o 18.00 .

Sala Pawła III Farnese: bilety

W przeciwieństwie do innych obszarów Castel Sant’Angelo, Salę Pawła można zwiedzać również bez oficjalnego przewodnika.

Można jednak – i pod wieloma względami jest to wskazane – zarezerwować wizytę z audioprzewodnikiem lub wycieczkę z przewodnikiem po zamku.

Poniżej przedstawiam wybór najlepszych biletów, które można kupić online. Jestem pewien, że znajdziesz coś dla siebie!

Sala Paulińska w Castel Sant’Angelo: FAQ

Sala Paolina w Castel Sant’Angelo: wnioski

I oto jesteśmy na końcu tego dogłębnego artykułu na temat prestiżowej Sala Paolina i sąsiednich Sala di Perseo i Sala di Amore e Psiche.

W tym poście chciałem opowiedzieć historię tych ważnych pomieszczeń i starałem się opisać je w całym ich pięknie.

Rozmawialiśmy o Pawle III Farnese, jego walce o przywrócenie centralnej pozycji Kościoła Rzymskiego w świecie chrześcijańskim i o tym, jak znalazło to odzwierciedlenie w wyborze dekoracji w pokojach.

Ujawniłem przesłanie kryjące się za alegoriami Aleksandra Wielkiego, św. Michała Archanioła, Perseusza oraz Kupidyna i Psyche.

Ponadto rzuciłem przelotne spojrzenie na wiele dzieł sztuki, które obecnie znajdują się na wystawie w tych pięknych pomieszczeniach.

Na zakończenie, jak zawsze, podałem kilka przydatnych informacji na temat wizyty i biletów oraz poświęciłem się odpowiedziom na najczęściej zadawane pytania, abyście mogli być dobrze przygotowani do wizyty w Castel Sant’Angelo i Sala Paolina.

Jeśli potrzebujesz więcej informacji, zostaw komentarz poniżej; jeśli chcesz zwiedzić Zamek i Salę Paolina, kup bilet i omiń kolejkę do kasy.